Dekarbonizacja w Europie i perspektywy dla przemysłu miedziowego

W stronę gospodarki niskoemisyjnej

Transformacja energetyczna, niezbędna do dekarbonizacji gospodarki, już teraz korzysta z szerokiego wachlarza opłacalnych rozwiązań, obejmujących nie tylko działania technologiczne. Jednak ważną rolę odgrywają organy decyzyjne, które mają kluczową rolę w usuwaniu barier we wdrażaniu rozwiązań i innowacji wspierających gospodarkę niskoemisyjną. Skuteczne wsparcie dla rozwoju przełomowych technologii i ukierunkowanie ich na dojrzałość rynkową będzie konieczne, jeżeli mamy dysponować pełnym spektrum rozwiązań dekarbonizacji w perspektywie średnio- i długoterminowej.

Stopniowe uniezależnianie gospodarki od paliw kopalnych

Bez względu na to, jak będzie wyglądał zestaw rozwiązań za 30 lat, już teraz staje się jasne, że konieczne będzie przejście od gospodarki energetycznej opartej w dużej mierze na paliwach i charakteryzującej się wysokimi kosztami operacyjnymi do gospodarki opartej przede wszystkim na inwestycjach kapitałowych, na przykład w systemy energii odnawialnej i energooszczędne urządzenia końcowego zastosowania. Wiąże się to z innym rodzajem planowania i ryzyka, ale także z możliwością uczynienia gospodarki europejskiej bardziej samowystarczalną.

POLECAMY: Zmniejszenie emisji dwutlenku węgla w sektorze energetycznym. Jak to osiągnąć?

Znaczna część kapitału zostanie zainwestowana w materiały, wśród których miedź będzie kluczowym elementem, dzięki doskonałej przewodności elektrycznej i cieplnej. Dla europejskiego przemysłu miedziowego transformacja energetyczna jest zatem postrzegana jako szczególnie zbieżna z możliwościami biznesowymi i interesem publicznym. Ze względu na to, że materiały uzupełniające paliwa ekologiczne są nowymi kamieniami węgielnymi gospodarki, należy zadbać o to, aby nie dopuścić do powstania nowych, istotnych zależności od importu.

W związku z tym znaczenie gospodarki obiegowej powinno wzrosnąć. Materiały już używane powinny być w miarę możliwości ponownie wykorzystywane lub poddane recyklingowi. Jest to również jedna z głównych zasad prawdziwie zrównoważonej gospodarki.

Drugim ważnym zagadnieniem jest utrzymanie międzynarodowej konkurencyjności europejskiego przemysłu materiałowego. Utrzymanie tego jest ważne nie tylko ze względu na jego rolę w gospodarce i rynku pracy UE, ale tym bardziej, że polegamy na nim, aby budować niskoemisyjną, samowystarczalną przyszłość energetyczną.

CZYTAJ: Zmniejszenie emisji CO2 w transporcie publicznym. Dlaczego w wielu krajach stawiają na autobusy elektryczne?

Transformacja energetyczna, jak obecnie przewiduje UE, wymagałaby dodatkowych 20-25 milionów ton miedzi w okresie do 2050 roku. Wyzwaniem będzie produkcja znacznej części miedzi w Europie, gdzie przemysł ten zapewnia wysokie standardy zrównoważonego rozwoju, podejmując jednocześnie ukierunkowane kroki w celu obniżenia emisyjności produkcji.

Dekarbonizacja przemysłu miedziowego

Europejski przemysł miedziowy już teraz wdraża szereg rozwiązań mających na celu zmniejszenie własnych emisji dwutlenku węgla związanych z energią. Jest to jednak dojrzały i energochłonny przemysł o silnej konkurencji międzynarodowej.

Nie ma fundamentalnej bariery dla dekarbonizacji produkcji miedzi, ale ta zmiana wymaga radykalnych innowacji i inwestycji, których koszt jest wysoki. Jeżeli przemysł musiałby ponieść pełne koszty z tym związane przed dokładnym rozważeniem omawianych kwestii, mogłoby to zagrozić jego konkurencyjności na rynku światowym, co ostatecznie miałoby negatywny wpływ na ostateczny cel dekarbonizacji.

Warto jednocześnie zauważyć, że za inwestycjami i innowacjami, dzięki wykorzystaniu miedzi, idą takie niewątpliwe korzyści dla przemysłu jak upowszechnienie nowych technologii, w tym zwiększenie roli odnawialnych źródeł energii w energetyce europejskiej i obniżenie kosztów transformacji energetycznej w dłuższej perspektywie.

ZOBACZ CAŁY RAPORT Dekarbonizacja w Europie i długoterminowe perspektywy dla przemysłu miedziowego