Brąz armatni

Stopy miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem są używane przez człowieka od co najmniej 2000 lat ze względu na łatwość ich odlewania oraz dobrą wytrzymałość i odporność na korozję. Wczesne zastosowania dotyczyły broszek, opraw luster, drzwi kościelnych, chrzcielnic i posągów. Wykorzystanie armaty w czasach średniowiecza doprowadziło do przyjęcia terminu “brąz armatni”; nazwa obecnie już przestarzała, ze względu na stosowanie stali do produkcji uzbrojenia.

Obecnie termin “brąz armatni” stosuje się w przypadku rodziny stopów odlewniczych na bazie miedzi, zawierających 2-11% cyny i 1-10% cynku. Zmodyfikowane formy mogą dodatkowo zawierać takie pierwiastki takie jak ołów (do 7%) i nikiel (do 6%), wówczas stopy są klasyfikowane jako “ołowiowy” i “niklowy brąz armatni”.

Brązy armatnie są w szczególności wykorzystywane do produkcji skomplikowanych odlewów, które muszą być szczelne, takich jak zawory, łączniki rurowe i pompy.

Są również często używane do wyrobu łożysk o umiarkowanych obciążeniach i prędkościach.

Brązy armatnie są także materiałem pierwszego wyboru jeśli chodzi o współczesne posągi. Najnowsze przykłady to:

  • posąg Bobbiego Moore’a (Wielka Brytania),
  • posąg Nelsona Mandeli ( Wielka Brytania).