Akwakultura

Dlaczego wybieramy klatki ze stopów miedzi

Ze względu na naturalną odporność na korozję, właściwości metalurgiczne i biologiczne, stopy miedzi są w morskiej akwakulturze doskonałym materiałem na powierzchniowe i zanurzalne klatki dla hodowli przybrzeżnych i szelfowych.

Klatki z siatek ze stopów miedzi poprawiają warunki sanitarne, wydajność i równowagę środowiskową działalności hodowców łososia, pstrąga, okonia morskiego i innych gatunków.

Długotrwała i przetwarzalna w recyklingu
Siatka ze stopu miedzi ma trwałość około pięciu lat lub dłuższą, w zależności od warunków użytkowania. Ubytek masy z upływem czasu jest mały i jest w pełni przetwarzalna. Materiał pochodzący z recyklingu jest używany jako surowiec do produkcji siatki ze stopu miedzi, co zmniejsza emisję CO2 w porównaniu z tradycyjnymi sieciami polimerowymi. Wytrzymałe i odporne na korozję siatki ze stopów miedzi, są kompatybilne z klatkami powszechnie używanymi w akwakulturze morskiej i umożliwiają szybkie wdrażanie w istniejących centrach hodowli.

Nie dopuszcza drapieżników i zapobiega ucieczce
Siatki ze stopów miedzi o dużej wytrzymałości są odporne na ataki drapieżników i ograniczają ucieczkę hodowanych ryb. Wykazały także odporność na najsilniejsze sztormy.

Zachowuje objętość klatki
Siatka wykonana ze stopu miedzi umożliwia lepsze zachowanie kształtu klatek w warunkach oddziaływania silnych fal i prądów oceanicznych. Wynikająca stąd poprawa objętości klatki zapobiega stłoczeniu się ryb i pomaga utrzymać wysoki stopień natlenienia, co w efekcie zwiększa wydajność hodowli. Siatka taka posiada wysoką wytrzymałość mechaniczną i zdolność do odkształceń plastycznych, które są niezbędne w produkcji zamkniętych struktur dla celów akwakultury morskiej.

Poprawia zdrowotność ryb i zwiększa produkcję
Siatka ze stopu miedzi w naturalny sposób hamuje rozwój zanieczyszczeń biologicznych i ogranicza koszty, stres ryb oraz niedogodności związane z wymianą klatek. Zwiększona dzięki temu wymiana wody i rozpuszczonego w niej tlenu poprawia zdrowotność i wzrost ryb. Koszty karmienia mogą obniżyć się o 15%. Również siedlisko dla pasożytów i patogenów zakażających ryby zostaje znacznie ograniczone.

Obniża nakłady pracy i koszty konserwacji
Prace związane z czyszczeniem siatek ze stopu miedzi są ograniczone, a w procesie czyszczenia nie zachodzi potrzeba ich usuwania. Zmniejsza się liczba godzin pracy nurków i ich ryzyko, całkowite koszty obsługi i utrzymania są niższe.

Obecne i przyszłe zastosowania
Technologia siatek ze stopu miedzi zaczęła się w roku 1975 od małych klatek dla ryb w północno-wschodniej części USA. Od tego czasu technologia ta rozwija się i obecnie jest z powodzeniem stosowana w Japonii, Australii, Chinach, Korei, Kanadzie, Szkocji, Grecji, Mozambiku i Chile, dostarczając hodowcom ryb wydajne i proekologiczne rozwiązania.

Odwiedź stronę ICA skierowaną do przemysłu akwakulturowego, obejmującego hodowców ryb, dostawców, naukowców, badaczy, instytucje pozarządowe, wychowawców i partnerów biznesowych.