Monety – skład monet polskich i euro

Pierwsze monety starożytnej Grecji były wykonywane z miedzi i złota; wybór tych materiałów był podyktowany tym, że metale te znajdowano w postaci rodzimej, oraz ich odpornością na korozję.

Obecnie miedź i jej stopy są nadal stosowane jako materiał na monety. Monety euro są wykonywane na bazie miedzi.

Monety bite z miedzi i jej stopów, dzięki ich podatności do obróbki plastycznej na zimno, są niezwykle odporne na uderzenia i zużycie; cechy te są niezbędne dla przedmiotów znajdujących się w ciągłym użyciu.

Ich odporność na korozję jest dobrze znana; to właśnie z tego powodu niektóre obiekty antyczne (wśród nich wiele monet) przetrwały do dzisiejszego dnia w prawie niezmienionym stanie, mimo narażenia na czynniki atmosferyczne lub zanurzenia w morskiej wodzie.

Stopy miedzi, oprócz tego, że są w pełni przetwarzalne, mogą mieć różne kolory w zależności od procentowej zawartości miedzi i innych metali. Na przykład, złotożółte monety 10, 20 i 50 eurocentów zawierają 89% miedzi.

Inną właściwością, którą należy brać pod uwagę przy wyborze miedzi, są wynikające stąd korzyści dla zdrowia. Przechodzące z rąk do rąk monety mogą przenosić zarazki chorobotwórcze. Stopy miedzi mają właściwości przeciwdrobnoustrojowe, oznacza to, że mogą ograniczać rozprzestrzenianie się zarazków znajdujących się na ich powierzchni. Tylko monety 1, 2, 5-centowe są wykonane ze stali, ale z tego właśnie powodu są pokryte miedzią.

Na koniec, monety euro muszą posiadać dokładnie określone właściwości elektryczne i magnetyczne, aby były mogły być rozpoznawane przez wrzutowe automaty sprzedające. Dodatek niklu modyfikuje przenikalność magnetyczną stopów, przewodność elektryczna monet 10, 20 i 50-centowych jedną siódmą przewodności czystej miedzi.

Monety obiegowe używane dziś w Polsce bite są głownie ze stopów miedzi, niklu, brązu i glinu. Najczęściej spotykanym stopem jest właśnie miedzionikiel, który jak nazwa wskazuje jest stopem miedzi oraz niklu z niewielkimi dodatkami innych pierwiastków, np. aluminium, żelazo, krzem czy mangan. Używany jest on do wytwarzania m.in. monet 10-groszowych, 50-groszowych, czy jednozłotowych. Możemy go również spotkać w monetach o nominałach 2 i 5 złotych, których rdzeń jest wykonany z miedzioniklu natomiast okalający go pierścień wykonany jest z brązalu t.j. stopu miedzi i glinu z niewielkimi domieszkami niklu, manganu i żelaza. Monety te z racji użycia do ich wykonania dwóch stopów metali nazywane są monetami bimetalicznymi.

Monety o najniższych nominałach, czyli 1, 2, i 5-cio groszówki początkowo wybijane były z mosiądzu (stop miedzi i cynku) z dodatkiem manganu, natomiast obecnie są one wybijane ze stali i zostają powleczone warstwą mosiądzu manganowego (M-Mn). Dodatkową praktyką stosowaną w polskich mennicach w celu zwiększenia odporności monet jest tzw. oksydacja, czyli proces polecający na pokryciu powierzchni monety warstwą tlenków surowca, z którego została wykonana. Zabieg ten pozwala dodatkowo zwiększyć wytrzymałość monety na korozję.

Moneta&Skład

10, 20 and 50 cent CuAl5Zn5Sn1
1 and 2 euro CuNi25
1 and 2 euro CuZn20Ni5