Dobrowolna Ocena Ryzyka dla Miedzi

Dobrowolna Ocena Ryzyka dla Miedzi ( ang. Voluntary Risk Assessment)

Jest to całościowa ocena, ukończona przez przemysł miedziowy w 2008 r., obejmująca zagadnienia produkcji, użytkowania i wycofania z eksploatacji w łańcuchu wartości miedzi. Wykazuje ona, że istniejące ramy legislacyjne w zasadzie chronią europejskie środowisko naturalne, zdrowie pracowników przemysłowych i społeczeństwa.

W wyniku kompleksowej analizy ocena ryzyka została przyjęta przez Komitet Techniczny ds. Nowych i Istniejących substancji Chemicznych przy Komisji Europejskiej. Ocena ta była również badana przez Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska (SCHER), który w wyniku zaaprobował wnioski dotyczące charakterystyk ryzyka dla środowiska i zdrowia ludzi.

W marcu 2009 r. wnioski tej inicjatywy zostały przyjęte przez władze Unii Europejskiej, a Dobrowolna Ocena Ryzyka dla Miedzi stała się pierwszym raportem przemysłowym opublikowanym przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA).

Z opracowania tego wynikają następujące wnioski:

  • Miedź jest podstawową substancją odżywczą dla ludzi jak również dla wszystkich żywych organizmów;
  • Istniejące ramy legislacyjne obejmujące cały łańcuch wartości dla miedzi, począwszy od jej produkcji, przez użytkowanie, aż po wycofanie z eksploatacji, ogólnie rzecz biorąc chronią europejskie środowisko naturalne, zdrowie pracowników przemysłowych i społeczeństwa;
  • Niedobór miedzi może dotyczyć niektórych obywateli Europy ‑ przy faktycznym dziennym przyjmowaniu poniżej zaleceń żywieniowych Światowej Organizacji Zdrowia 1,4mg Cu dla osoby dorosłej (70kg);
  • Miedź nie jest substancją rakotwórczą, mutagenem czy też o szkodliwym działaniu na rozrodczość (CMR), ani materiałem zdolnym do bioakumulacji i toksycznym (PBT).

Dobrowolna Ocena Ryzyka dla Miedzi (VRA) również:

  • Przedstawia proaktywne kroki podejmowane przez przemysł miedziowy w celu spełnienia obowiązku zachowania staranności;
  • Zapewnia dla łańcucha wartości miedzi oraz dla władz publicznych solidna platformę naukową, na której mogą opierać przyszłe inicjatywy legislacyjne;
  • Stwarza podstawy dla planu redukcji ryzyka w kilku konkretnych, lokalnych sytuacjach, w których może być potrzebne zarządzanie ryzykiem;
  • Zapewnia przemysłowi miedziowemu solidne podstawy naukowe niezbędne do spełnienia zobowiązań w ramach systemu REACH.